02 jan

Een vrouw alleen & De Verkrachting

Lachen en stil genieten bij ‘Een vrouw alleen’

… Keizer regisseerde ook Maartje Sloots van toneelvereniging d’Ye uit Edam in ‘Een vrouw alleen’, eveneens van Dario Fo. In dit stuk neemt de schrijver het op voor een vrouw die seksueel wordt onderdrukt door haar man. Ze maakt haar toehoorders deelgenoot van haar seksleven, verteld aanschouwelijk over haar erogene zones en laat zien hoe ze zich gedraagt tijdens het liefdesspel met haar man. Daar heeft ze geen plezier in. Nee, dan die jonge jongen die ze een keer heeft liefgehad tot haar man het ontdekte. Sindsdien zit ze opgesloten, letterlijk. De lap tekst rolde blijkbaar moeiteloos uit de mond van de jonge actrice van d’Ye. Ondanks het tragische lot van de vrouw viel er in dit stuk ook veel te lachen. Maar ook veel stil te genieten. Het publiek beloonde Maartje Sloots met een daverend applaus voor haar fantastische spel. Lees verder →

01 mrt

Grensoverschrijdingen (Wingelaar / Verbeurdverklaard / De Strikvraag / Gebroken Glas)

Eenakters d’Ye komisch maar ook confronterend

Na een druk jaar, in verband met het 25-jarig bestaan, is d’Ye ook nu weer enthousiast van start gegaan. Ditmaal werd gekozen voor vier eenakters, elk met een eigen speelstijl, karakter en varierend van komisch tot confronterend. De rode draad was grenzen. In ‘Wingelaar’ van Ton Davids gaat het over ongewenste intimiteiten en seksueIe intimidatie op de werkvloer. Hoe ver kan, of mag, je gaan? Pauline Bras, Ben Kuenen en Ellie van Montfort laten de bezoekers een bizar spel zien tussen drie medewerkers van een klein kantoor. Daar is op vrijdagavond iets gebeurd. Maar wat en hoe kwam dat? Elly van Montfort speelde de oudere werkneemster. In het begin wat onzeker maar al snel speelde ze zelfverzekerd. Ben Kuenen wordt een gewaardeerde kracht. Hij kwam goed voor de dag als de jongeman met veel praatjes over zijn veroveringen. Pauline Bras had de lachers meteen op haar hand. Als een levende Barbiepop wiegde ze over het toneel, de handen losjes wapperend, om de opgeplakte nagels te beschermen. Lees verder →

01 aug

Wagenspel “Sinderella”

Wagenspel d’Ye aardige aanvulling op Waterdag

Toneelvereniging d’Ye bestaat 25 jaar en vierde dit tijdens de Waterdag Edam met een wagenspel op het Damplein. De marktbezoekers namen ondanks de aantrekkelijke koopjes op de vrijmarkt toch ruim de tijd om naar de opvoering van Sinderella, op rijm geschreven door Jan Bosch, te kijken. Hun waardering bestond uit positieve opmerkingen en een hartelijk applaus. Het toneelstuk van d’Ye was een aardige aanvulling op de Waterdag van Edam. Het door Hans Keijzer enigszins aangepaste stuk van dertig minuten was een persiflage van het sprookje Assepoester.:De prins op het witte paard, gespeeld door Ben Kuenen, kreeg de lachers op zijn hand toen hij knielend op de stenen trappen van het stadhuis uitriep: “Ik stort mij ter aarde en dat gaat wel wat hard. Wat moet ik beginnen, groot is mijn smart’. Lees verder →

01 feb

In de Jonge Jan

Goed acteerniveau tijdens start elfde eenakterfestival

D’Ye uit Edam presenteerde zich met “In de Jonge Jan” van Herman Heijermans onder regie van Hans Keijzer. Het spel was van de hand van Wim Bak en Paul van Kaathoven. In het stuk worden zes getuigen gehoord door de officier van justitie over een ongeluk met dodelijke afloop. Er is brand geweest in de sigarenfabriek en daarbij is het dochtertje van eigenaar Jan Arend omgekomen. Voordat de verzekerings-maatschappij overgaat tot het uitkeren van het verzekeringsgeld moet wel het een en ander worden opgehelderd en dan blijkt dat de verhalen van de getuigen niet kloppen. Er komen steeds meer tegenstrijdigheden aan het licht. Heeft de achterlijke broer van Jan het gedaan? Hij kan het zich niet voorstellen. Wie had de sleutel en wie heeft de boel met petroleum – dat niet aanwezig was – aangestoken? Wim Bak was een prima officier van justitie en Paul van Kaathoven kon zich uitleven in razendsnelle verkleedpartijen. Beiden speelden hun rol met verve. Lees verder →

01 mrt

I Can’t Imagine Tomorrow

Eenakterfestival biedt theater in al zijn facetten

Het Ilpendamse Eenakterfestival is een must voor iedere toneelliefhebber uit de regio. Het geeft een uitstekend beeld van de prestaties van de Waterlandse toneelverenigingen, maar toont ook aan hoe verschillend ze zijn. De verenigingen laten telkens zien hoe gevarieerd het theaterrepertoire is. Het publiek kon zaterdagavond en zondagmiddag in het Dorpshuis nadenken, schaterlachen en meezingen bij de zeven producties. Toneelvereniging d’Ye uit Edam beet de spits af met “I can’t imagine tomorrow” van Tennessee Williams. Een sober, soms somber stuk. Een man en een vrouw, beiden zitten in een ligstoel, tasten in een moeizame dialoog hun -niet echt duidelijke- verhouding af. Zij is ziek en lijdt pijn. Hij, een leraar met een spraakprobleem, bezoekt haar iedere avond. Margriet Beukeboom en Peter Sloots wisten aan deze moeilijke karakters voldoende inhoud te geven. En al even tastbaar werd de intense eenzaamheid, het gevoel van gevangen zitten in een sleur…
NNC, Ruud van der Mueren en Annet Zevenhek

Uitgevoerd: voorjaar 1997
Spelers: Margriet Beukeboom, Peter Sloots
Regie: Hans Keijzer
Licht & geluid: Mink Broeze, Maarten Groot

03 jan

Dertig minuten beklemming in “Anna en Eva”

annaeneva Slechts twee scènes telt “Anna en Eva”, visueel gescheiden door een korte serie zwart/wit dia’s. Het is het eerste stuk van Wim Bak en Ed Koorn, die bekender zijn als acteurs bij d’Ye. Het debuut is een hecht geheel geworden, waarin “goed en fout” in en na de oorlogsjaren centraal staan. Daarbij behoort ook het bezit van de macht. Over Anna en Eva wordt bijna alleen gesproken, even zien we hen op de eerste dia. De eenakter speelt zich af in de sober vormgegeven woning van een NSB’er. Witte wanden, grijze deuren, weinig meubilair, een radio en een telefoon. Het is najaar 1944. Lees verder →